Verplaatsing kajuit van de SS Finnmarken

D/S Finmarken

D/S Finmarken

(Vertaling: Magne Falkenberg)

Het vervoer van de dek-sectie van uit Beekbergen, Nederland, naar Stokmarknes (korte versie)

D/S Finmarken werd in 1912 gebouwd door "Trondheims mechanische werkplaats" voor het "Stomschips-geselschap van Vesterålen" (Vesterålens dampskipsselskap).
Aanvankelijk was het wit geschilderd. In 1946 werd het schip omgebouwd en kreeg zij het uiterlijk dat nu duidelijk aan de achter-dek-sectie te zien is.

In 1960 werd het voor de sloop verkocht aan Nederland. De dek-sectie werd benut als clubhuis voor een ruiterschool. De Finnmarken werd, op een kanaalboot, bevracht naar Apeldoorn en van hieruit verder op twee vrachtwagens ca. 5 km. naar Beekbergen gereden.

Beekbergen ligt zuid-oost in Nederland. (de film vertoont nu paarden in galop en vervolgens komt Riant in beeld).
Begin jaren 1980 werd het (de ruiterclub) overgenomen door RIANT-ruitercentrum. Bij Riant, met plaats voor bijna 100 paarden, was de "Finnmarken" tot 2003 in gebruik als overnachtingsplaats.
De "Finnmarken" was toen ingebouwd in dit huis. De rokers-salon werd gebruikt als eetkamer en de damessalon als verblijfsruimte.
De losse inventaris is niet origineel, al het overige wel. Ook de trap op naar het bovenste dek en de hutten zijn origineel. De inventaris van de rooksalon staat thans in het scheepvaartmuseum in Bergen.( Noorwegen)

Vóórdat het transport kon beginnen werd het huis omheen (de dek-sectie) afgebroken. Vooraan staat nog een deel van de paardenwagens.
Nadat "Finnmarken" is verplaatst c.q. vervoerd, zal er op de "plek" een hotel worden gebouwd.

II

De verhuizing (vervoer) werd uitgevoerd door het bedrijf "de Kil".

Het uitrijden was niet eenvoudig; gedurende de 42 jaar dat de Finnmarken hier stond is er een bos ontstaan (opgegroeid). Om door het bos te komen moesten bomen worden gekapt en werden er 160 staalplaten neergelegd om te vermijden dat machines en auto's zouden vast komen te zitten.

Sten Magne Engen, bestuursvoorzitter bij het "Hurtigrutenmuseum" volgde de arbeid nauwkeurig.

Zodanig zag er uit nadat de staalplaten varen geplaatst.

Interview met Engen "Het ziet er wat lelijk uit aan de buitenkant. Maar te bedenken dat het gedurende 40 jaar achter muren heeft gezeten; dan is het (per saldo) toch niet zo erg.
Ik vind dat het casco er zeer goed uitziet. Hetgeen wat er onder is - ik heb het onderzocht - dat ziet er (eveneens) zeer goed uit''.

Op veel plaatsen tussen Beekbergen en Harderwijk, alwaar de "Finmarken" zou worden "over" -geladen op een kanaalboot, moesten er takken van de bomen worden gekapt.

De "Finnmarken" werd ca. 30 cm opgekrikt. Om de "Finnmarken" op te tillen werden 2 balken (H 30) geplaatst onder de vloer. Op het laatst werden de balken gelast aan het "hoek"-ijzer.
Om de "Finnmarken" te tillen werd een 300 tons kraan benut. "Low loaderen" moest worden uitgetrokken (verlengd) om lang genoeg te worden. Vanwege de grote breedte moesten er dwarsbalken worden gelegd.

Toen was het eerste deel van het optillen klaar; daarna moesten nog enkele leidingen in de vloer worden doorgesneden vóórdat het liften kon beginnen.
De dek-sectie is 16 meter lang; 5,5 meter breed en 5 meter hoog en weegt 49 ton.

Alles verloopt volgens plan en even later wordt de "Finnmarken" geplaatst op de "low loader" .
Nu, (vervolgens) begon het moeilijkste deel: het uitrijden. Wegens restricties t.a.v. het kappen van bomen is de "speelruimte" t.a.v. de bomen gering. Dit bemoeilijkte het werk in grote mate.

Ab stuurt de achterwielen terwijl Roland contact houdt met de chauffeur. Het was niet te doen zonder het kappen van een boom, de bocht te maken (bij het uitrijden).

Vroeg op zaterdagochtend, terwijl het nog donker was, startte het transport richting Harderwijk. Diverse volgauto's waren noodzakelijk, zoals bv de wagen met een lift

III

om evt. takken te zagen. Het was niet altijd even gemakkelijk om de bochten te nemen.
Op een bepaalde plaats bereikten we een rotonde die krap was. Enkele verkeersborden werden gedraaid om plaats te krijgen- maar dit hielp niet, men was derhalve genoodzaakt om tegen de richting in te rijden.

Na vier uur bereikte het transport de kade van Harderwijk.

De grote kraan is al ter plaatse . In zekere zin kan men zeggen dat d\s Finnmarken nu weer in zijn element verkeerd.

Zondagmorgen begon het lossen van "Finnmarken" op de kade van Amsterdam.

Woensdag werd zij met een boot van Sie (?)-cargo verder bevracht naar Bergen. (Noorwegen) Dit werd gratis gedaan door de rederij.

In de namiddag en avond werden de genodigde gasten meegenomen voor een gezellige rondvaart op de grachten van Amsterdam.
Een goed diner werd geserveerd.

In Bergen werd de "Finnmarken" aan land gezet om verder door Nord(?)-cargo te worden bevracht naar Storkmarknes. Ook dit werd gratis verricht.

De "Finnmarken" kwam in Storkmarknes midden in de nacht aan. De volgende morgen werd zij gereden naar het Hurtigrutenmuseum, waar zij voorlopig zal blijven staan naast de m\s "Finnmarken" van 1956.

Interview met de heer Sten Magne Engen :

"Eindelijk daar staan zij - en dat is volledig ongelofelijk. Nu weekt er iets van binnen los - dat voelt goed.
Een grote dag voor het Hurtigrutenmuseum. Ja, een grote dag voor het Hurtigrutenmuseum; voor de hele kust; voor heel Noorwegen.
We hebben nu een Hurtigruten-deel van 1912 dat hier voor altijd zal blijven (voor de hele toekomst).